बाचिका राधिका दासले आफुमाथि अन्याय भएको भन्दै स्वतन्त्र र निष्पक्ष छानविन गरिदिन सरकारसँग सार्वजनिक माग गरेकी छिन् ।

उनकाे व्यक्तिगत, सामाजिक सांस्कृतिक आचरणमाथी प्रश्न उठाउँदै सामाजिक अभियन्ता देविका केसीले सार्वजनिक आराेप लगाएपछि उनले साइबर ब्युराेमा उजुरी गरि केसीलाई पक्राउ गरिएको थियाे ।

आज दासीले सञ्चारजगत, नागरिक समाज र सरकारसँग आफ्नो कमजाेरी भएमा सच्याउने प्रतिवद्वता गर्दै आफुमाथि लगाइएका सबै आराेप निराधार भएको दावी गरेकी छन् ।

यस्तो छ उनकाे प्रेस विज्ञप्ति –

प्रेस वक्तव्य

ॐ श्री गणेशाय नमः
जय श्रीराम। जय श्रीकृष्ण।राधे राधे ।
जय पशुपतिनाथ।

आदरणीय सञ्चारकर्मी मित्रहरू, नेपाल सरकारका प्रतिनिधिहरू, मानवअधिकारकर्मीहरू, नागरिक समाजका अगुवाहरू, कानून व्यवसायीहरू, सनातन हिन्दू धर्मप्रति आस्था राख्ने सम्पूर्ण दाजुभाइ तथा दिदीबहिनीहरू, मेरा शुभचिन्तकहरू तथा देश–विदेशमा रहनुभएका सम्पूर्ण नेपालीहरूमा हार्दिक नमस्कार।
आज म अत्यन्त भारी मन, गहिरो पीडा र न्यायप्रतिको अटल विश्वासका साथ यहाँ हरु समक्ष उपस्थित छु। आज यसरी बोल्नु मेरो रहर होइन। यदि मेरो सम्मान, मेरो चरित्र, मेरो धार्मिक जीवन र मेरो मानवीय गरिमा सुरक्षित रहेको भए, म कहिल्यै यसरी सञ्चारमाध्यमको सामु आएर आफ्नो पीडा व्यक्त गर्न बाध्य हुने थिइनँ।
म आज कुनै राजनीतिक स्वार्थका लागि, कुनै व्यक्तिसँग प्रतिशोध लिन वा कसैको मानमर्दन गर्न यहाँ आएकी होइन। म एउटा नेपाली नागरिक, एउटा महिला, एउटा सनातन हिन्दू धर्ममा आस्था राख्ने साधिका र न्याय खोजिरहेकी पीडितको रूपमा उपस्थित भएकी छु।
म धेरै वर्षदेखि भगवानको नाममा, धर्मको सेवामा, मानवताको सेवामा र समाजमा सकारात्मक सन्देश फैलाउने कार्यमा समर्पित छु। मेरो सम्पूर्ण जीवन आध्यात्मिक साधना, भक्ति, सेवा, संस्कार र नैतिक मूल्यमा आधारित रहेको छ। मेरो उद्देश्य कहिल्यै कसैलाई होच्याउने, विभाजन गर्ने वा घृणा फैलाउने थिएन। मैले सधैं प्रेम, सहिष्णुता, करुणा र सत्यको मार्गमा हिँड्ने प्रयास गरेकी छु।
तर केही समययता मेरो व्यक्तिगत प्रतिष्ठा, सामाजिक छवि र धार्मिक पहिचानलाई गम्भीर असर पुग्ने सामग्रीहरू सार्वजनिक भएको भन्ने मेरो गुनासो रहेको छ। यसले मेरो व्यक्तिगत जीवन मात्र होइन, मेरो परिवार, आफन्त, शुभचिन्तक र मसँग आध्यात्मिक रूपमा जोडिनुभएका धेरै श्रद्धालुहरूको मनमा गहिरो चोट पुर्‍याएको छ।
महिलाको सम्मानमाथि प्रहार गर्नु भनेको सम्पूर्ण समाजको आत्मसम्मानमाथि प्रहार गर्नु हो। कुनै पनि व्यक्तिको चरित्रमाथि आक्षेप लगाउनु वा उसको प्रतिष्ठामा आँच पुर्‍याउने प्रयास गर्नु सभ्य समाजको परिचय होइन। अझ कुनै धार्मिक व्यक्तित्व वा धार्मिक आस्थासँग जोडिएको व्यक्तिलाई लक्षित गरेर गरिने अपमानले धेरै मानिसहरूको धार्मिक भावनामा असर पर्न सक्छ।
म यो स्पष्ट रूपमा भन्न चाहन्छु—मेरो उद्देश्य कसैको अभिव्यक्ति स्वतन्त्रता खोस्नु होइन। लोकतन्त्रमा सबैलाई आफ्नो विचार राख्ने अधिकार छ। तर अभिव्यक्ति स्वतन्त्रताको अधिकारसँग जिम्मेवारी पनि जोडिएको हुन्छ। कसैको प्रतिष्ठा नष्ट गर्ने, अपुष्ट सामग्री फैलाउने वा घृणा उत्पन्न गर्ने कार्यलाई लोकतान्त्रिक अधिकारको रूपमा व्याख्या गर्न सकिँदैन।
नेपालको संविधानले प्रत्येक नागरिकलाई सम्मानपूर्वक बाँच्न पाउने, आफ्नो धर्म मान्ने र अभ्यास गर्ने, आफ्नो प्रतिष्ठाको रक्षा गर्ने तथा कानूनबाट समान संरक्षण प्राप्त गर्ने अधिकार दिएको छ। यही संवैधानिक अधिकारमा विश्वास गरेर मैले कानूनी बाटो रोजेँ। मैले सम्बन्धित निकायमा उजुरी दर्ता गराएँ र सत्य स्थापित होस् भन्ने अपेक्षा राखेँ।
म आज पनि न्यायपालिकाप्रति पूर्ण सम्मान व्यक्त गर्दछु। मेरो विश्वास छ—नेपालको कानून कुनै व्यक्ति वा पदभन्दा माथि छ। यदि कानून निष्पक्ष रूपमा लागू हुन्छ भने सत्य एक दिन अवश्य स्थापित हुनेछ।
यस क्रममा न्यायको खोजी गर्दै मैले सम्बन्धित सरकारी निकायसम्म पुग्ने प्रयास गरेँ। आफ्नो पीडा प्रत्यक्ष रूपमा राख्न गृहमन्त्रीज्यूसँग भेट्ने प्रयास पनि गरेँ तर लामो समयसम्म प्रतीक्षा गर्दा पनि भेट गर्ने अवसर प्राप्त हुन सकेन। बरु आँखा अगाडि नै बेवास्ता गरियो । त्यो अनुभवले मलाई अत्यन्त दुःखी बनायो। एक पीडित नागरिकको रूपमा मेरो अपेक्षा केवल यति थियो—मेरो कुरा सुनियोस् र निष्पक्ष प्रक्रियाबाट न्यायको सुनिश्चितता होस्।
आज म कसैलाई दोषी ठहर गर्न यहाँ आएकी होइन। म केवल यति चाहन्छु कि सत्य तथ्यका आधारमा निष्पक्ष अनुसन्धान होस्। यदि कसैले गल्ती गरेको छ भने कानूनअनुसार कारबाही होस्, र यदि कसैले गल्ती गरेको छैन भने पनि सत्य सार्वजनिक होस्। न्यायको आधार अनुमान होइन, प्रमाण हुनुपर्छ।

आदरणीय महानुभावहरू,
म आज एउटा अत्यन्त संवेदनशील विषय उठाउन चाहन्छु। यो विषय केवल राधिका दासीको व्यक्तिगत पीडासम्म सीमित छैन। कुनै पनि व्यक्तिको चरित्रमा प्रमाणबिना गम्भीर आरोप लगाउने वा उसको सामाजिक प्रतिष्ठामा आँच पुर्‍याउने कार्यले समग्र समाजमा गलत सन्देश दिन्छ। यदि यस्ता विषयलाई गम्भीरतापूर्वक नलिइए, भोलि कुनै पनि महिला, कुनै पनि धार्मिक व्यक्ति, कुनै पनि पत्रकार, शिक्षक, सामाजिक अभियन्ता वा सर्वसाधारण नागरिक यस्तै अवस्थाको सिकार बन्न सक्छन्।
सनातन हिन्दू धर्मले सधैं सत्य, अहिंसा, करुणा, सहिष्णुता र मानव कल्याणको मार्ग सिकाएको छ। धर्म भनेको कसैप्रति घृणा गर्नु होइन, धर्म भनेको सत्य र न्यायको पक्षमा उभिनु पनि हो। त्यसैले म यहाँ कसैप्रति घृणा फैलाउन होइन, सत्य र न्यायको पक्षमा आवाज उठाउन आएकी हुँ।
मेरो धार्मिक पहिचान, मेरो आध्यात्मिक जीवन र मैले अनुसरण गरेको मार्गलाई लिएर सार्वजनिक रूपमा उठाइएका विषयहरूले धेरै श्रद्धालुहरूको मन दुखाएको मैले महसुस गरेकी छु। समाजमा कुनै पनि धर्म वा धार्मिक आस्थाप्रति सम्मान कायम रहनु आवश्यक छ। असहमति हुन सक्छ, आलोचना हुन सक्छ, तर अपमान र मानहानि कुनै पनि सभ्य समाजको माध्यम बन्नु हुँदैन।
म फेरि दोहोर्याउन चाहन्छु—म कानूनभन्दा माथि कोही छैन भन्ने मा विश्वास राख्छु। म कसैका लागि विशेष सुविधा पनि मागिरहेकी छैन। मेरो माग केवल एउटै हो—सबै नागरिकले पाउने समान न्याय।

यस प्रकरणमा अनुसन्धान तथा कानुनी प्रक्रियामा कुनै प्रकारको अनुचित प्रभाव परेको हो वा होइन भन्ने विषयमा समाजमा विभिन्न प्रश्न उठेका छन्। त्यसैले म सम्बन्धित निकायसँग निष्पक्ष, स्वतन्त्र र पारदर्शी छानबिन गर्न आग्रह गर्दछु। सत्य बाहिर आउनु सबैका लागि हितकर हुन्छ।
म नेपाल सरकार, प्रधानमन्त्री तथा मन्त्रिपरिषद्को कार्यालय, गृह मन्त्रालय, नेपाल प्रहरी, साइबर ब्यूरो, राष्ट्रिय मानव अधिकार आयोग तथा सम्बन्धित सबै निकायसँग विनम्रतापूर्वक अनुरोध गर्दछु कि यस विषयमा कानूनबमोजिम निष्पक्ष प्रक्रिया अगाडि बढाइयोस्। यदि कुनै पनि पक्षबाट अनुचित प्रभाव परेको छैन भने त्यसबारे स्पष्ट जानकारी दिइयोस्, र यदि कुनै कमजोरी भएको छ भने त्यसलाई सुधार्ने साहस पनि राज्यले देखाओस्।
आज मेरो आवाज केवल मेरो लागि होइन। यो आवाज ती सबै महिलाहरूका लागि हो, जसले सामाजिक अपमान सहेर पनि न्याय पाउन संघर्ष गरिरहेका छन्। यो आवाज ती सबै नागरिकहरूका लागि हो, जो कानूनप्रति विश्वास राख्छन् र निष्पक्ष राज्यको अपेक्षा गर्छन्।
म सञ्चारमाध्यमलाई पनि विशेष आग्रह गर्न चाहन्छु—तपाईंहरू लोकतन्त्रको महत्त्वपूर्ण आधार हुनुहुन्छ। कृपया सत्य, प्रमाण र जिम्मेवार पत्रकारितालाई प्राथमिकता दिनुहोस्। अपुष्ट सूचना वा एकपक्षीय सामग्रीले कसैको जीवनभरको प्रतिष्ठा नष्ट हुन सक्छ।
अन्त्यमा, म सम्पूर्ण नेपाली जनतासँग अनुरोध गर्दछु कि यो विषयलाई शान्तिपूर्ण, कानुनी र तथ्यमा आधारित दृष्टिकोणबाट हेरिदिनुहोस्। सामाजिक सञ्जालमा घृणा होइन, जिम्मेवारीपूर्ण अभिव्यक्ति प्रयोग गरौं। न्यायको बाटो कानूनले नै तय गर्नुपर्छ, भीडको निर्णयले होइन।
मेरो विश्वास आज पनि अडिग छ—सत्य लुक्न सक्छ, तर हार्दैन। धर्म कठिन परीक्षाबाट गुज्रन सक्छ, तर अन्ततः सत्य र न्यायकै विजय हुन्छ।

आज मैले आफ्नो पीडा तपाईंहरूसामु राखेँ। यो मेरो लागि सजिलो क्षण होइन। सार्वजनिक रूपमा आफ्नो सम्मान र प्रतिष्ठासँग जोडिएको विषयमा बोल्नुपर्ने अवस्था आउनु नै एउटा ठूलो मानसिक पीडा हो। तर म मौन बस्नुभन्दा सत्यको पक्षमा बोल्नु आफ्नो कर्तव्य ठान्छु।
म फेरि एकपटक स्पष्ट गर्न चाहन्छु—मेरो उद्देश्य कसैप्रति घृणा फैलाउनु, प्रतिशोध लिनु वा कानूनभन्दा बाहिर गएर कुनै निर्णय गराउनु होइन। मेरो उद्देश्य केवल निष्पक्ष अनुसन्धान, न्यायपूर्ण प्रक्रिया र सत्यको स्थापना हो।
म राज्यका सबै निकायलाई सम्मान गर्दछु। म न्यायपालिका, अनुसन्धान निकाय, सञ्चारमाध्यम र लोकतान्त्रिक संस्थाहरूले आफ्नो संवैधानिक जिम्मेवारी निष्पक्ष रूपमा पूरा गर्नेछन् भन्ने विश्वास राख्छु। यही विश्वासका आधारमा म आज पनि कानुनी प्रक्रियामा सहयोग गरिरहेकी छु।
म सम्पूर्ण नेपाली जनतालाई पनि आग्रह गर्दछु—यो विषयमा कसैप्रति घृणा वा हिंसाको भावना नराख्नुहोस्। कुनै पनि मतभेदको समाधान कानून र सत्यको आधारमा हुनुपर्छ। सामाजिक सञ्जालमा अपुष्ट सूचना, अपमानजनक भाषा वा उक्साहटपूर्ण सामग्री साझा नगर्नुहोस्।
आज म नेपाल सरकार र सम्बन्धित निकायसमक्ष निम्न मागहरू सम्मानपूर्वक राख्न चाहन्छु—
मागहरू:
१. यस प्रकरणको स्वतन्त्र, निष्पक्ष र पारदर्शी अनुसन्धान गरियोस्।
२. अनुसन्धान प्रक्रियामा कुनै प्रकारको अनुचित प्रभाव वा हस्तक्षेप भएको भन्ने आशंकाबारे आवश्यक छानबिन गरियोस्।
३. कानूनबमोजिम जो–कोही जिम्मेवार ठहर भएमा समान रूपमा कानुनी कारबाही गरियोस्।
४. पीडितको सम्मान, गोपनीयता र संवैधानिक अधिकारको पूर्ण संरक्षण गरियोस्।
५. साइबर माध्यमबाट हुने मानहानि, चरित्रहत्या र डिजिटल दुर्व्यवहार रोक्न प्रभावकारी कार्ययोजना लागू गरियोस्।
६. धार्मिक आस्था र व्यक्तिगत प्रतिष्ठामाथि लक्षित घृणाजन्य सामग्रीप्रति सम्बन्धित निकायले संवेदनशील र कानुनी रूपमा जिम्मेवार भूमिका निर्वाह गरोस्।
७. भविष्यमा यस्ता घटनाबाट अन्य नागरिक, विशेष गरी महिला र धार्मिक तथा सामाजिक सेवामा संलग्न व्यक्तिहरू सुरक्षित रहने वातावरण निर्माण गरियोस्।
८. राज्यका सबै निकायले कानूनको शासन, समानता र निष्पक्षताको सिद्धान्तलाई व्यवहारमा लागू गरून्।
म सम्पूर्ण सञ्चारमाध्यमलाई पनि आग्रह गर्दछु—सत्य, प्रमाण र जिम्मेवार पत्रकारिताको पक्षमा उभिनुहोस्। समाचारले समाजलाई सचेत बनाउनुपर्छ, अनावश्यक रूपमा कसैको प्रतिष्ठामा क्षति पुर्‍याउने माध्यम बन्नु हुँदैन।
अन्त्यमा, म भगवान श्रीराम, भगवान श्रीकृष्ण र भगवान पशुपतिनाथसमक्ष प्रार्थना गर्दछु कि हाम्रो देशमा सत्य, न्याय, करुणा र धर्मको विजय होस्। कुनै पनि नागरिकले न्याय खोज्दा निराश हुन नपरोस्। सबैले आफ्नो आस्था, सम्मान र अधिकार सुरक्षित भएको अनुभूति गर्न सकून्।
म मेरो संघर्ष जारी राख्नेछु—कानूनको सम्मान गर्दै, शान्तिपूर्ण रूपमा, सत्य र न्यायको पक्षमा।
तपाईंहरू सबैमा हार्दिक धन्यवाद।
सत्यको मार्ग कठिन हुन सक्छ, तर सत्य अन्ततः विजयी हुन्छ।
जय श्रीराम। जय श्रीकृष्ण।राधे राधे ।
धन्यवाद।
राधिका दासी ।